کبی لارتئی

کبی آلما لارته (به انگلیسی: Käbi Alma Laretei) (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۲۲ – درگذشته ۳۱ اکتبر ۲۰۱۴) یک پیانیست کنسرت استونیایی-سوئدی بود.

پدرش هاینریش لارتی دیپلمات در خدمت جمهوری استونی به عنوان سفیر در سوئد بود. هنگامی که اتحاد جماهیر شوروی استونی را در سال 1940 اشغال کرد، خانواده به استونی بازنگشتند. معلم پیانوی او ماریا-لوئیزا استراب-مورسکو بود که تأثیر غیرمستقیم بر انتخاب های هنری شوهر بعدی لارتئی، اینگمار برگمان، داشت. لارتی حاو یک حرفه طولانی و برجسته به عنوان نوازنده پیانو داشت و در دهه 1960 در سالن های شلوغ انگلستان، سوئد، آلمان غربی و ایالات متحده از جمله کارنگی هال می نواخت.

از سال 1950 تا 1959، Laretei با Gunnar Staern ازدواج کرد که از او صاحب یک دختر به نام لیندا (متولد 1955) شد. لارتی همچنین به دلیل ازدواج و همکاری حرفه ای با کارگردان فیلم اینگمار برگمان شناخته شده است. لارتی همسر چهارم او بود. آنها در لات ملاقات کردنددر دهه 1950، و در سال 1959 ازدواج کردند. او برگمان را با انواع موسیقی آشنا کرد، که برخی از آنها را در موسیقی فیلم استفاده می کرد. آنها در سال 1969 طلاق گرفتند، اگرچه ازدواج عملاً در سال 1966 به پایان رسید. فیلم او در سال 1961 به نام Through a Glass Darkly به Laretei اختصاص دارد. آنها صاحب یک پسر به نام دانیل برگمن (متولد 1962) شدند که او نیز کارگردان سینما است. لارتی با ایگور استراوینسکی و پل هیندمیت کار کرد.

او به نواختن در کنسرت و مشاوره موسیقی ادامه دادns سر صحنه برخی از فیلم های شوهر سابقش و حتی در صحنه ای از فانی و الکساندر در حال نواختن پیانو ظاهر می شود. او قطعات پیانو را ضبط کرد که در فیلم‌های برگمان مانند سونات پاییزی و فلوت جادویی ظاهر می‌شوند. او در ابتدا به رسانه تلویزیون علاقه مند شد، برنامه های بسیاری را در زمینه ادبیات و موسیقی در تلویزیون سوئد میزبانی کرد و با شروع En bit jord (1976؛ "یک تکه زمین")، تعدادی کتاب در مورد زندگی و موسیقی منتشر کرد.او آخرین بار Såsom i en översättning (2004؛ "همانطور که در ترجمه" است، عنوان یک نقل قول از "Through a Glass Darkly" (Såsom i en spegel)) بود. علاوه بر این، او سوژه بسیاری از مستندهای تلویزیونی و سینمایی بوده است.

او در سال 1998 نشان نشان ملی استونی درجه 3 را دریافت کرد.