Vincent J. O'Brien (زاده ۱۱ ژانویه ۱۹۱۹ – درگذشته ۱۹ ژوئن ۲۰۱۰) یک بازیگر شخصیت آمریکایی بود که در فیلم آنی هال (۱۹۷۷) اثر وودی آلن به عنوان پزشک ظاهر شد و در تلویزیون و در تبلیغات چاپی به عنوان مرد پاسخگو ظاهر شد.

اوبراین در بریتانیای جدید، کنتیکت بزرگ شد و در طول جنگ جهانی دوم در ارتش ایالات متحده خدمت کرد. او در دانشگاه کارنگی ملون در پیتسبورگ تحصیل کرد و در سال 1949 مدرک لیسانس خود را با گرایش درام دریافت کرد.. در سال 1950 به شهر نیویورک نقل مکان کرد و در آنجا حرفه بازیگری را آغاز کرد. ظاهر طاس و بالغ اوبراین به او کمک کرد تا نقش هایی را به عنوان چهره های اقتدار به دست آورد و پسرش به یاد می آورد که "او همیشه آن قیافه پیرتر" را حتی در روزهای اولیه بازیگری اش داشت.

در دهه 1950، او در 23 قسمت از مجموعه تلویزیونی وستینگهاوس استودیو یک، از جمله یک قسمت با والتر ماتائو ظاهر شد. در طول دهه 1960، اوبراین در سریال های «سایه های تاریک» و «لبه» ظاهر شد.e of Night و دو بار، به عنوان دو شخصیت متفاوت در دو دهه مختلف، در The Guiding Light در نقش سرهنگ گرو میسون (1969-1970) و دانته "پاپ کوپر" Kouperakis (1987-1990). در اواخر دهه 1960 و در بسیاری از دهه 1970، اوبراین در تلویزیون و تبلیغات چاپی به عنوان مرد پاسخگو ظاهر شد، شغلی که به نظر او "مثل شرکت در لاتاری دولتی" بود. در طول دهه 1970 او در رایان هوپ ظاهر شد و نقش یک پزشک هتل در وودی را بازی کردکمدی آلن 1977 آنی هال. در دهه 1990 او نقشی مکرر به عنوان قاضی قانون و نظم داشت. آخرین حضور او در فیلم‌های نمایش مسابقه و شش درجه جدایی بود.