ژرژ فرانژو - فیلم‌شناسی

ژرژ فرانژو
ژرژ فرانژو
Georges Franju
کارگردان
Born: 1912 Died: 1987

Biography

ژرژ فرانژو یک فیلمساز فرانسوی بود. او در Fougères، Ille-et-Vilaine متولد شد. فرانژو قبل از کار در سینمای فرانسه چندین شغل متفاوت داشت. فرانجو همچنین مدت کوتاهی در ارتش الجزایر بود و در سال 1932 مرخص شد. فرانجو در بازگشت تحصیل کرد تا طراح صحنه شود و بعداً پس‌زمینه‌هایی برای سالن‌های موسیقی از جمله Casino de Paris و Folles Bergère ایجاد کرد.

در اواسط دهه سی، فرانژو و هانری لانگلوا از طریق تیپ فرانجو با هم آشنا شدند.برنده برادر ژاک فرانژو. لانگلو و فرانژو علاوه بر ساخت فیلم کوتاه 16 میلی متری Le Métro، مجله فیلم کوتاه مدتی را نیز راه اندازی کردند و با 500 فرانک که از والدین لانگلوا قرض گرفته بود، یک باشگاه فیلم به نام Le Cercle du Cinema ایجاد کردند. باشگاه فیلم‌های صامت را از مجموعه‌های خود به نمایش گذاشت و پس از آن بحثی غیررسمی در مورد آن‌ها بین اعضا انجام شد. فرانژو و لانگلوا از Le Cercle du Cinema، Cinématheque Française را در سال 1936 تأسیس کردند.فرانژو در اوایل سال 1938 ارتباط نزدیک خود را با سینماتک فرانسه متوقف کرد و تنها در دهه 1980 هنگامی که به عنوان مدیر افتخاری هنری سینماتک منصوب شد، دوباره با آن ارتباط قوی برقرار کرد.

در سال 1949، فرانجو کار روی یک سری نه فیلم مستند را آغاز کرد. اشغال پاریس توسط نازی ها و صنعت گرایی پس از جنگ جهانی دوم بر آثار اولیه فرانجو تأثیر گذاشت. با سر مقابل دیوار (فرانسوی: La têtecontre les murs) در سال 1958، فرانجو به سمت فیلم های داستانی روی آورد. دومین فیلم او فیلم ترسناک چشمان بدون چهره (به فرانسوی: Les Yeux sans Visage) بود که درباره جراح است که سعی می کند چهره ویران شده دخترش را با پیوند زدن صورت زنان زیبا به آن ترمیم کند. فیلم او در سال 1963 ادای احترامی به سریال های فیلم صامت جودکس و فانتوماس بود. در سالهای بعدی فرانجو، کارهای سینمایی او کمتر شد. فرانجو گهگاه برای تلفن کارگردانی می کردویژن و در اواخر دهه هفتاد از فیلمسازی کناره گیری کرد و ریاست سینماتک فرانسه را بر عهده گرفت. کلر کلوزو در مطالعه‌اش درباره سینمای فرانسه از زمان موج نوی فرانسه، سبک فیلم فرانژو را «یک رئالیسم خارق‌العاده تکان‌دهنده به ارث رسیده از سوررئالیسم و ​​سینمای علمی ژان پینلو، و متاثر از اکسپرسیونیسم لانگ و مورنائو» توصیف کرد. تمرکز فرانجو روی جنبه بصری فیلمسازی بود، که به گفته او نشان از یک کارگردان داردبه عنوان نویسنده فرانجو ادعا کرد که "هدیه داستان نویسی ندارد" و بر آنچه که او به عنوان "به شکل درآوردن" فیلم توصیف می کند، تمرکز کرده است.

فرانجو نیز به شدت تحت تأثیر سوررئالیسم بود. او از عناصر سوررئالیسم و ​​وحشت شوک در فیلم هایش استفاده می کرد تا مخاطب خود را «بیدار کند». فرانژو سابقه دوستی طولانی با سوررئالیست های معروف از جمله آندره برتون داشت و تأثیر این جنبش بسیار مشهود است.n آثار او فرانجو از این عناصر برای پیوند دادن وحشت، تاریخ و تفسیری کنایه آمیز درباره ایده آل مدرنیته برای پیشرفت استفاده می کند. از فرانجو نقل شده است که گفته است: "این ترکیب بد است، این ترکیب اشتباه است، که دائماً توسط چشم در حین نگاه کردن به اطراف ساخته می شود، و ما را از دیدن همه چیز عجیب و غریب باز می دارد."

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا ژرژ فرانژو، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.

فیلم‌شناسی

The Story of French Fantasy Cinema
داستان سینمای فانتزی فرانسه 2019
Aznavour by Charles
ازناور توسط چارلز 2019
Georges Franju - Le visionnaire
ژرژ فرانجو-رهبر روشنفکر 1998
Le Dernier Mélodrame
آخرین ملودرام 1979
La Discorde
خدیجه و اختلافات 1978
Shadowman
مرد سایه 1974
The Shadow Line
خط سایه 1973
The Demise of Father Mouret
زوال پدر موره 1970
The Moment of Peace
لحظه صلح 1965
La Nouvelle Vague par elle-même
موج نو از دیدگاه خود 1964
Judex
ژدکس 1963
Therese
ترِز 1962
Spotlight on a Murderer
نورافکن بر یک قاتل 1961
Eyes Without a Face
چشمان بدون چهره 1960
Head Against the Wall
سر به دیوار 1959
The First Night
شب اول 1958
Notre Dame, cathédrale de Paris
نوتردام، کلیسای جامع پاریس 1957
Sur le pont d’Avignon
بر روی پل آویگنون 1956
Le Théâtre National Populaire
تئاتر ملی مردمی 1956
Monsieur and Madame Curie
آقای و خانم کوری 1956
Mon chien
سگ من 1955
About a River
درباره یک رودخانه 1955
Dust of Life
غبار زندگی 1953
Hôtel des Invalides
هتل دز اینوالید 1952
Le Grand Méliès
لگراند ملیس 1952
Passing through Lorraine
عبور از لورن 1950
Blood of the Beasts
خون وحوش 1949
Le Métro
مترو 1934