مردی بدون نام به هتلی می‌رود تا با قرص‌ها خودکشی کند در حالی که به آهنگ‌های مارلین دیتریش گوش می‌دهد. اما این عمل که به نظر می‌رسد تنها یادآور مکان‌ها و تجربیات قبل از مرگ است، ناگهان با شخصیت‌ها و تجربیات دراماتیک دیگری ادغام می‌شود که زندگی را به یک اثر محدود می‌بخشد، با شجاعت ناامیدکننده و تقریباً غیرقابل تحمل، که در تلاش است تمام گفتمان‌های نهادی تاریخ مکزیک را از هم بپاشد، بدون اینکه از تمام منابع سینمایی ممکن به طرز فوق‌العاده‌ای استفاده کند.