دختری به یک قهوه خانه سپرده می‌شود تا به عنوان کنیزکار شود؛ زیرا هنوز کودک است او را به عنوان خدمه آنجا به کار می‌گیرند. او به روستا عادت نکرده، در کارهایش بی‌دقت است و همسایه و زنان فاحشه آنجا به او می‌خندند. روزی او زیرپوشی که دستور داده بودند پوشد را برمی‌دارد و به اتاق خواهر فاحشه که بالاتر می‌نشیند می‌رود. با گشودن در کنار کشویی، شوکه می‌شود زیرا خواهر بزرگ‌تر با طناب به بند کشیده شده و مردی مشتری او را شکنجه می‌کند. دختر به طور غریزی فریاد می‌زند «بس کن!» اما متوجه می‌شود که خواهر بزرگ‌تر از این وضع ناراحت نیست و به نظر می‌رسد از آن لذت می‌برد. به زودی او نمی‌تواند صحنه را از ذهن خارج کند و به طور پنهانی طناب به دور خودش می‌بافد.