ژیلبرت از بیمارستان روانی آزاد شده است اما واضح است که هر کس فرم را امضا کرده یا بی‌مسئولیت، یا احمق بوده یا ساده‌لوح. او هنوز کاملاً دیوانه است. آشوبی که اطرافش ایجاد می‌کند به اندازهٔ خشونتی است که خود انجام می‌دهد، اما هیچ چیز او را از رسیدن به اقیانوس بازنمی‌دارد. سولن نمی‌دانست در بیمارستان روانی بوده است اما شاید باید می‌بود. انرژی میان آن‌ها به هرج‌ومرج و مرگ دیگری منجر می‌شود اما هیچ چیز نمی‌تواند جلوی دیدن اقیانوس توسط ژیلبرت را بگیرد.