پوورتلند

داستان پایه‌ای یک مجرم جوان است که همچون قاعده ای از ارزش‌های خود فاصله می‌گیرد و برادر کوچکتر خود را نیز به دام می‌اندازد. با این حال اجرا در سطح پایینی است و در نهایت بی‌دقتی‌های فاحشی در زبان و دیالکت‌های غیرطبیعی و حضور کاراکترهای بی‌ثبات را نشان می‌دهد. سبک سورئالیستی گهگاه در پایان شدت می‌یابد اما به کندی روایت می‌افزاید و نشان می‌دهد داستان می‌توانست چه‌گونه گشوده شود.