این اساساً یک فیلم تبلیغاتی "قدرت از طریق شادی" است هرچند که هرگز به این سازمان اشاره نمی‌شود. سفر سه روزه یک شرکت ممکن است آخرین سفر باشد زیرا ورشکستگی در گوشه و کنار است. افرادی که در این سفر هستند، مشکلات و آرزوهای فردی خود را دارند. این فیلم اپیزودیک ممکن است با توجه به ایده اصلی‌اش بسیار امیدوارکننده به نظر برسد اما فیلمنامه‌اش به طرز قاطعانه‌ای خوشبینانه است و همه چیز را به یک پایان خوش می‌رساند. بخش‌های دراماتیک به طرز نسبتاً غیرقابل باوری به پایان می‌رسند و بخش‌های کمدی به طرز وحشتناکی پیش‌بینی‌پذیر هستند. یک صحنه خوانندگی به شدت نادرست در اتوبوس وجود دارد، برخی شوخی‌های باواریا، و گروه آواز Regensburger Domspatzen در آوگسبورگ می‌خوانند و غیره...