نویسنده شخصیت اصلی داستان طنز یعنی می شو را با ضعفی انسانی یعنی عشق به نوشیدنی برخورد می دهد و او میان قولی که به کشیش درودیک داده بود مبنی بر عدم نوشیدن و وسوسه های جهان پیرامون و امکانات در تاکستان ها و جشنواره ها که هر کس گلابی اشک را در گلو می چکاند، در کشمکش است