بوریس پولوویچ رایسکی نقاشی بی‌انگیزه از پترزبورگ به خانهٔ خانوادگی خود در شهری کوچک در ولگا می‌آید تا بی‌حوصلگی و سستی را بیابد اما در بیابان انتظار زندگی واقعی عشق پرشور و شورهای جدی را می‌بیند منزل رایسکی گنجایشی آرام است با خانهٔ بومی درختان بیدها و لوبیاهای درخشان نیل‌های نقره‌ای از دور رود ولگا و تنها پرتگاهی اسرارآمیز در انتهای باغ ساکنان مجموعه از این پرتگاه می‌ترسند طبق افسانه در ته آن در گذشته شوهر حسود همسرش را کشته بود واژهٔ «پرتگاه» در سرنوشت قهرمان اصلی ورا معنای نمادین دارد او افتخار کرد با یک نیه‌گرای و سکین که عشق را به مدت طولانی می‌پرستد به عشق دارا شدن عاشقانه در نهایت باید به محبوبش در پرتگاه پایین رود و همهٔ ارتباطاتی که با زندگی قبلی‌اش داشت را قطع کند