خط داستانی
بی زمانی: کنسرت زنده که در صحنه لاس وگاس در شب سال نو ۱۹۹۹ ضبط شد، بر خود ستاره تمرکز دارد. با بازسازی از نخستین جلسه ضبط آماتور او آغاز میشود؛ یک دختر جوان به نام لورن فراست نقش «دختر جوان» را ایفا میکند هرچند استرایسند او را بعدها به عنوان «تی کوچک» مینامد. فراست پیش از آنکه به طور کامل همراه استرایسند در نسخهای از «چیزی میآید» از وی جدا نشد. باقی قسمتِ «عملیه اول» مسیر حرفهای استرایسند را از روزهای کلوپ تا اجراهای سینمایی دنبال میکند. «عملیه دوم» ساختار روایی کمتری دارد، هرچند به همان اندازه خودزندگینامهای است و استرایسند با نمایش و اظهار نظر درباره ویدئوهای خود در حال اجرا با دیگر ستارگان را نشان میدهد و تا ضربِ شَرطِ نیمهشب با ترکیبی از آهنگهای قدیمی، تازه و آهنگهای ویژه نوشتهشده میرسد. در آن شبِ هفتمِ آن سال، استرایسند همچنان با صدای قابل قبول میخواند.
