تنها سفر زندگی او

به عنوان گروگ گِیوگِیوِز، یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان یونان، در آسایشگاه روانی آتن فرعی می‌شود، داستان روایت‌گر دیگری از داستان‌گوی دیگری از طریق سخنان دیوانه‌وارش آغاز می‌شود. این فیلم پرنفخ با استفاده از کلام نویسنده، زندگی کودکی او را بازآفرینی می‌کند که با خیال و افسانه همراه است. به شاگردی خیاط، ذهن جوان گِیوگِیو با قصه‌های پدربزرگش پر می‌شود. او به تپه‌ای فکر می‌کند که از آن می‌توان به آسمان رسید و هر روز منتظر است تا فرصتی بیابد تا لباس‌ها را به شاهزاده برساند و از طریق ترانه دلش را به او ببرد. اما درست زمانی که现实 در ذهن او شک می‌افکند، گِیوگِیو به خانهٔ پدر بزرگ بیمارش فراخوانده می‌شود تا یک داستان دیگر و در نهایت‌ترین داستانی که شاید افسانه‌بارترین باشد را روایت کند.