دوستای کودکی احمد و نوری، پسران کشاورزان فقیر، با هم بزرگ شدند، با هم درس خواندند و در یک کارخانه کار کردند. آنها با هم مجله «نور» را منتشر می‌کنند که با سیاست‌های استعماری سرمایه‌گذاری‌های خارجی و پیمان‌های نظامی مخالفت می‌کند. پس از اولین زندانی شدن، مسیر دوستان از هم جدا می‌شود: نوری به اعتقاداتش خیانت می‌کند و به یک روزنامه واکنشی می‌پیوندد. زندگی او اکنون امن است، اما هیچ شادی یا آرامشی نمی‌یابد. در همین حال، احمد که به یکی از دشمنان اصلی واکنشی‌ها تبدیل شده، روز به روز بیشتر میهن‌پرستان را به سمت خود جذب می‌کند.