استرمگرن رقاص و رقص‌آمیز، و هدنه کارگردان صحنه، گروهی تئاتر را به تور در یکی از بخش‌های آن زمان اتحاد جماهیر شوروی می‌فرستند، جایی که واسا رهبر گروه به ناامیدی عمیق از اهداف بی‌ثمر و کمبود علاقه مخاطبان دچار است. مقصد به مسکو دیدی کج‌رو از دهه آخر اتحاد جماهیر شوروی است که از چشم یک ایدئالیست از شهرستان‌های دور دیده می‌شود. او رویای تسخیر صحنه فاخر تئاتر پوشکین در مسکو را در سر می‌پروراند. هنر، عشق، امید و رویاها بارهای سنگینی می‌شوند که جامعه در حال فروریختن است بر آن‌ها. قاچاق شکر مقداری نان به سفره می‌آورد