از پاتریس تا لومومبا

همان گونه که سرنوشت او رقم خورد، پاتریس لومومبا تصمیم گرفت نامه‌ای به همسرش بنویسد، به عنوان نمادی از قولی که به خود درباره کشور و مردمش داده بود. این نامه، اگرچه لحنِ نظامی یا تهاجمی را حفظ می‌کند، وجوه خصوصی‌تری از لومومبا را نشان می‌دهد که همچنان آزادتر است تا آنچه در عمق وجود او نهفته است را بیان کند. این داستان که عمدتاً به زبان خودش روایت می‌شود، انسانیت را به لومومبا بازمی‌گرداند که در طول فعالیت سیاسی از او سلب شده بود. این اثر به درک هیجان و اشتیاقی می‌پردازد که باورهای او را پویا می‌کرد. اما بالاتر از همه، می‌کوشد مرد پشت نماد سیاسی را ببیند که رو به سرنوشتِ تدریجی فرارویش می‌گذارد.