نویسنده متیو ربوپه از اثر خود «نگاه منبع» در خانه قسمتی می‌خواند که تصویری از زنی را به تصویر می‌کشد که نه دوست نزدیک است و نه خویشاوند ولی کمی به هر دو شبیه است: نینا. کلمات با احتیاط و گرانبها خوانده می‌شود و مرگ اخیر زن و دوستی او با نویسنده را به تصاویر گذشته می‌آورد و خاطره‌ای از مسکو بیست سال پیش