تبعید جنسی

ادواردو کاسانووا واقعیت «تبعید جنسی» را آشکار میکند و «مبارزه جمعی در تمام روزهای سال» را تحسین مینماید. در این اثر مستند، بازیگر و کارگردان به لئو، پاتریسیا، لا استرلا، آریل و کریس، پنج نفر از این گروه که این وضعیت را از سر گذرانده و خانه خود را پشت سر گذاشتهاند تا خودِ واقعیشان باشند، صدایی میبخشد. داستانهای آنها به عنوان شاهد و علامت شروع برای ابتکار «هاي گاناس د ارگویو ده پوئبلو» (اشتیاق برای غرور مردمی) عمل میکند. علاوه بر این، خواننده مادریدی، سولئا مورنته، ترانه «بولور» (بازگشت) را برای این اثر وارونه میکند و با لحنی خوشبینانهتر، سرودی کلیدی میسازد که روح این ابتکار است.