قناری امید

در روزهای اولیه جنگ جهانی دوم، دو برادر یهودی در حین حمله نازی‌ها به بلاروس والدین خود را از دست دادند. این پسران در یک بیمارستان آلمانی زندانی شدند و بسیاری از همسالان خود را در آنجا یافتند. آنها در شرایط غیرانسانی - گرسنگی، سرما، کمبود خواب و استراحت نگهداری می‌شدند. تنها چیزی که پسران داشتند، گنجینه‌شان - یک پرتره خانوادگی با مادر و پدر بود. قبل از اینکه فاشیست‌ها برادران را جدا کنند، هر یک از آنها نیمی از آن را دریافت کرد.