حتی کودکی کوچک هم می‌داند که مردم برای کارهای بد به جهنم می‌روند؛ به‌ویژه وقتی شیاطین به سمت افراد شرور، حسود، استثمارگر،‌ طماع و تنبل targeting می‌کنند. البته هر کس فکر می‌کند این به دنیای دیگران مربوط است و برای خود او چنین نیست و مهم‌تر از همه اینکه وقت کافی برای بهبود دارد. آرزوی بهبود نخستین گام در جهت درست است، اما شخصیت اصلی این قصه، واسِک، چنین آرزویی ندارد و به راحتی به تنبلی خود دل‌خوش است. پیشنهاد کمک از منبعی غیرمنتظره می‌آید—خود ابیلیسابد، شاه شیطان‌ها، واسِک را به جهنم می‌برد تا یک سال به او آموزش بدهد. البته این به رایگان نیست و توطئه‌ای شیرین در آن نهفته است.