زمانی که مادرش تصمیم می‌گیرد خانه‌شان را بفروشد، نویسنده دکولونیال جولیتا سینگ به خانه کودکی‌اش در کنار رودخانه آسنبوین برمی‌گردد تا خداحافظی کند. در حالی که سینگ به داستان‌های نهفته در دیوارهای آن گوش می‌دهد، خانه ۱۴۰ سال تاریخ نادیده گرفته شده را فاش می‌کند—زنان ژاپنی، ناشنوا، متیس، بومی و ایرلندی که زندگی‌شان، مانند سینگ، تحت تأثیر مقاومت و مراقبت شکل گرفته است. در این فیلم فراتر از ژانر و بین‌جامعه‌ای، خانه بیشتر از یک آرشیو شخصی می‌شود و به مکانی برای امکان‌های رادیکال فمینیستی تبدیل می‌شود.