اریک آنتوان بزرگ شویم اندکی!

به طور منظم این پرسش را در ذهن دارم که آیا کودک درونم از بزرگسالی که شده ام افتخار می‌کرد؟ آیا با من بودن لحظه ای خوشحال می‌شد؟ آیا با بازی‌هایم می‌خندید؟ آیا به تصمیم‌هایم احترام می‌گذاشت؟ آیا هنوز همان نگاه ساده او را دارم؟ آیا به رویاها و رویاهای دیگران همچنان ایمان دارم؟ بیا و با من بیاب یا دوباره بیاموز که علاقه به بازی کردن با هم داریم!