پرینسس پلاوم پ-اِدینگ

در قرن نوزدهم اروپا، عکس‌های «زشت» همچون بدن‌های یوخورده و جنازه‌ها پرطرفدار بودند و با اشتیاق معامله می‌شدند و جمع‌آوری می‌شدند. در ژاپن معاصر، ویدئویی درباره سایومی کوچک و باشکوه که علاقه‌مند به جمع‌آوری وسایل میکی ماوس است وجود دارد؛ چگونه به او نگاه می‌کنند وقتی به باروک می‌تازد در یک تن‌پوش سفید؟ آیا شوالیه‌های زمان حاضر به او ابراز عشق می‌کنند؟ آیا مادر مستبد او از نگاه‌های شیطانی او را نجات می‌دهد؟ کارگردان دوربین ویدئویی را در اختیار او می‌گذارد و سعی می‌کند جهان را از منظر او ارائه دهد. او او را با تجملات آراسته می‌کند، حضور درخشان او را به نمایش می‌گذارد و ثابت می‌کند که او شیء بی‌اراده یا قربانی نیست—او فراتر از واقعیت است و زندگی بزرگی دارد.