۸۰٬۰۰۰ اندیشه‌ها

۸۰٬۰۰۰ اندیشه‌ها فیلمی شاعرانه و اتوبیوگرافی-داستان‌گونه است که درباره آزمایش خود و امکاناتش است—از نظر جنسی، جنسیتی و بدنی—که از طریق رقص، موسیقی، شعر و تصاویر منتقل می‌شود. همچنین داستانی شخصی از آسیب‌ها و خاطرات راوی، عشق و یک دلِ شیفته، خدا، مواد مخدر، دلتنگی مادر، و خشونت و آزار را بیان می‌کند. کارگردان میشل مویکالی لاوریتسن با به‌کارگیری نثر تند و روشن، فیلمش را در موقعیتی غیرممکن و تازه بین هنر مدرن گالری‌محورِ روزگار خود و قالبی دست‌رس‌پذیر و محبوب‌تر قرار می‌دهد.