آموس گیتای برای اولین بار از زمان مستند ۱۹۸۲ خود، «دفتر میدانی»، به سرزمین‌های اشغالی بازمی‌گردد. «غرب رود اردن» تلاش‌های شهروندان، اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها را توصیف می‌کند که در تلاشند تا بر عواقب اشغال غلبه کنند. فیلم گیتای پیوندهای انسانی را که توسط نظامی‌ها، فعالان حقوق بشر، خبرنگاران، مادران عزادار و حتی مهاجران یهودی بافته شده، نشان می‌دهد. در مواجهه با شکست سیاست‌ها در حل مسئله اشغال، این مردان و زنان در نام آگاهی مدنی خود برمی‌خیزند و عمل می‌کنند. این انرژی انسانی پیشنهادی برای تغییر دیرهنگام است.