دوئت

برای بی‌ناله چهل و نهم وینسِت آلیس، عنوان دوئت برای مناسبت جشنواره ونیز ۱۹۹۹ ساخته شد. کار با وارد شدن آلس به ونیز با قطار آغاز می‌شود در حالی که همکار هنرمند بلژیکی به فرودگاه می‌رسد و هر مرد نیمی از کیتوبا را حمل می‌کند. پس از گشت و گذار در labyrinth خیابان‌ها، سه روز بعد آنها ملاقات می‌کنند و ساز موسیقی را دوباره می‌سازند. این اثر نشان‌دهندهٔ کاوش آلس در نیمه‌های گمشده یا جداافتاده برای سازش است