مدرنیسم نیوانگلند: معماری انقلابی در قرن بیستم

آمریکا بین دهه‌های ۳۰ تا ۷۰ میلادی دگرگونیِ قابل توجهی در سبک معماری مردمی مشاهده کرد. مدرنیسم آمریکایی که در آغاز تحت تأثیر کارهای استادان اروپایی از جمله لِ کوربینِزیه و بنیان‌گذار باوهاوس، والتر گروپیوس، بود، در اوایل دهه ۳۰ میلادی-۳۲پا به پایش در نیو انگلستان به پایگاهی رسید. تا دهه ۴۰، این منطقه مأوایِ جنبش مدرنیسم شد و گروهی از معماران به نام «پنج Harvard» که در نیو کینان مستقر شدند، رهبری آن را به عهده داشتند و شامل مِرسِل بریور، لندِیس گورِس، جان ژوهسن، فیلیپ جانسون و ایلیت نا یاِس بودند.