پییر شوئنـدوِرهِر: پاداش مردان

در سال ۱۹۸۶، لوران رات توانست اولین اثر بلندتر خود را به پایان برساند: لیسه بورِی، مستندی درباره عکاسان جنگ و فیلمبرداران که از برخی از بزرگان فرانسه که آن زمان هنوز زنده بودند قدردانی کرد و در عین حال رابطه پیچیده بین فیلم و مبارزه مسلحانه را از آغاز هنر سینما درک نمود. وقتی رات به ماده لیسه بورِی برای پرتره ای از شوئنـدوِرهِر بازگشت، فقط صوت وجود داشت و تصاویر از بین رفته بود. رات این را به آرامی پذیرفت و راه حلی شگفت انگیز ارائه داد: او تماما صوت را بدون ویرایش استفاده کرد و تنها چند قاب موجود از شوئنـدوِرهِر (و مصاحبه کننده اش، بازیگر میریل پِرِیه) را به طوری که با صوت و طول همخوانی یابد، به شدت کاهش سرعت داد.