خط داستانی
مارسل کئوروگلیان، یک چهره عمومی در اروگوئه به خاطر آثارش در کارناوال، تلویزیون، رادیو و سینما، در خانه خود هجده صفحه از کارناوال سال ۱۹۴۹ را دارد که هرگز شنیده نشدهاند. این صفحات توسط خوزه گوگلیان، یک مهاجر ارمنی ضبط شده است که در دهه ۱۹۴۰ در ویلا دل سرو (یک محله مونتهویدئویی متشکل از گروههای مهاجر بسیاری) زندگی میکرد و همسایگان نوازنده کارناوالی خود را به آپارتمانش دعوت میکرد تا با یک گرامافون آنها را ضبط کند. این مستند بر پیوند پرشور مارسل با سبک مورگا متمرکز است، در حالی که او متنهای یک گروه را که برای کارناوال بعدی آماده میشود مینویسد، و در عین حال راهی برای احیای موسیقی این آلبومها میجوید که شصت و هشت سال منتظر ماندهاند تا شنیده شوند.
