لا سِلسْتینَا نویسه‌ای کلاسیک از ادبیات اسپانیایی است که داستانی بزرگ درباره عشق، دوستی، خیانت و انگیزه‌های انسانی را روایت می‌کند. هنگامی که پدری جوان به نام پدرو می‌خواهد با معشوقه‌اش، ترسا، ازدواج کند و موانعی اجتماعی و خانوادگی بر سر راه آن وجود دارد، یک میانجی‌گر زیرک به نام فلاوریا یا لِسِستینا وارد ماجرا می‌شود. او با اغواگری کلامی و فریبکاری، نقشه‌هایی می‌چیند تا عشق را بر عقل ترجیح دهد؛ اما نتیجه نقشه‌هایش به شکل فاجعه‌آمیزی پیامدهای سهمگینی برای همه شخصیت‌ها در پی دارد. روایتی چندصدایی و بی‌پروا که با ترکیب دنیاهای کودکی، جوانی، فقر و قدرت مذهبی، به نقد جامعه قرن پانزدهم و قدرت زبان و روایت می‌پردازد.