مسافران یک قطار حومهای هشدار زلزلهای را روی تلفنهای همراه خود دریافت میکنند. واگنها به شدت تکان میخورند، جرقههای الکتریکی پرتاب میشود، مردم به اطراف پرتاب میشوند و چراغها خاموش میشوند. مسافران قطار ۵ بیدار میشوند و متوجه میشوند که دیگر در یک تونل نیستند و از طریق پنجرهها بوتههای انبوه دیده میشود. مردم درها را باز میکنند و متوجه میشوند که ریلهای قطار به طور ناگهانی در جلو و عقب واگن تمام شده است. واکنشهای مردم به از دست دادن دنیای مدرن از سردرگمی تا نگرانی و بیتفاوتی متفاوت است. آنها کجا یا کی هستند؟ آیا میتوانند در این بیابان زنده بمانند؟